پمپ انژکتور یک موتور دیزل به لحاظ قدرتی که می تواند تولید کند ، و سادگی از این نظر که برای کار نیاز به سیستم جرقه زنی و برقی ندارد ، و طول عمر زیاد تجهیزات، بسیار کارآمد است.
که باعث شده استفاده از این موتور در تجهیزات نیازمند کار سنگین ترجیح داده شود.با وجود مشکلات انگشت شماری که ممکن است برای موتور دیزل پیش بیاید.
این موتورها به لحاظ سوخت تمیز با برخی مسائل مواجه هستند.

مشکل رایجی که برای یک موتور دیزل پیش می آید “استارت نخوردن موتور است”.

اغلب اوقات، این مشکل به سوخت مربوط می شود. انواع مختلف سیستم های سوخت رسانی وجود دارد.
در جدیدترین تجهیزات، پمپ انژکتور دارای یک سوپاپ قطع برقی با یک سیم است.
هنگام عبور جریان از سیم پیچ قطع، سوپاپ پمپ انتقال سوخت باز می شود.
پمپ انژکتور (پمپی با لوله های فلزی که جریان سوخت را به انژکتورها می رساند).
گازوئیل را درون محفظه احتراق هر سیلندر موتور تزریق می کند.

پمپ انژکتور دارای یک لوله فولادی به ازای هر انژکتور می باشد

محور پمپ انژکتور توسط چرخ دنده با استفاده از چرخ دنده های تایمینگ موتور به گردش در می آید.
اگر موتوری که با آن کار می کنید 4 سیلندر داشته باشد، 4 لوله فولادی روی پمپ انژکتور وجود خواهد داشت.
همچنین لوله یا شلنگی وجود دارد که اجازه ورود سوخت با فشار کم را می دهد.
و یک خط فولادی یا لاستیکی که اجازه خروج سوخت از پمپ انژکتور و بازگشت به باک سوخت را می دهد.
جهت تشخیص پمپ انژکتور از پمپ انتقال سوخت، به سادگی تعداد خطوط متصل به هر پمپ را بشمارید.
پمپ انتقال سوخت یک خط ورودی و یک خط خروجی و گاهی اوقات یک خط کنارگذر دارد.
به پمپ انژکتور خطوط و لوله های بیشتری وصل شده است.
پمپ انتقال سوخت، گازوئیل را از باک به فیلترها و پمپ انژکتور می رساند.
آن صرفا سوخت را از باک به پمپ انژکتور انتقال می دهد و یک پمپ فشار ضعیف است.
فشار ضعیف به معنای 5 تا 15 پوند در اینچ مربع است.

نکته مهم. تمام پمپ ها از هر نوعی باعث حرکت حجمی از سیال یا هوا می شوند .

فشار آن ناشی از محدود شدن این حرکت است. بدون جریان در یک سیستم، نمی توان فشار داشت.
جریان بدون محدودیت، لوله ها را نمی شکند بلکه هنگامی این اتفاق می افتد.
که جریان محدود شود و در این حالت است که گازوئیل جاری شده و باعث ایجاد فشار درون سیستم می شود.
فشار اجازه غلبه بر نیروهای مقاومتی را می دهد .
و جریان حجمی اجازه کار پیوسته برای غلبه بر محدودیت را می دهد، و بر حسب زمان اندازه گیری می شود.
به عنوان مثال، من 2 فنجان در دقیقه جریان از میان پمپ انژکتور دارم.
پمپ انتقال گازوئیل، باعث جریان سوخت به پمپ انژکتور می شود .
که آن هم به نوبه خود جریان به سمت انژکتورها را از مسیر لوله های تزریق فولادی ایجاد می کند.
این سوخت در رینگ های آب بندی مسی که روی دریچه های خروجی پمپ انژکتور و خود انژکتورها پیچ شده اند، شکافته، شکسته، چرخیده و پاشیده می شود.

وجود نشتی در خط تزریق باعث کارکرد نامنظم موتور دیزل و احتمالا افت سیلندر (سیلندر سرد) می شود.

اگر سیلندر سرد به همین روال کار کند، باعث فرسایش رینگ های روی پیستون این سیلندر و آلودگی روغن موتور می شود.همیشه از کار کردن موتور دیزل در دمای توصیه شده اطمینان حاصل کنید.

هر درجه کمتر از دمای مشخص شده باعث باقی ماندن سوخت بیشتر درون بوش سیلندر می شود .
روانکار را از دیواره های سیلندر پاک می کند که موجب فرسایش بالای رینگ می شود.
پمپ انژکتور یک پمپ پرفشار است که در فشار حدود 1800 تا 2500 پوند psi کار می کند.
انژکتور سوخت سوپاپی است که در حالت عادی در برابر عبور سیال بسته است.
با افزایش فشار به فشار شکاف (نقطه ای که سوپاپ به علت فشار ایجاد شده است.
شروع به حرکت می کند) سوپاپ انژکتور باز شده و سیال با فشار بالا درون سیلندر تزریق می شود.
سیستم های سوخت رسانی موتور دیزل-متراکم سازی هوا
در شکل زیر، طرحی از سیستم سوخت رسانی گرانشی موتورهای دیزل مشاهده می کنید.
سیستم های جریان گرانشی در برخی تراکتورها، ژنراتورها و سیستم های ثابت یافت می شوند.
این روش گرانشی در واقع نیاز به پمپ مجزا که گازوئیل را از باک به پمپ انژکتور منتقل سازد، برطرف می کند.
پمپ انژکتور در ورودی سوخت دارای یک فیلتر و یک پمپ شارژ برای پیستون های داخل پمپ انژکتور است.
هوا باید از جریان سوخت درون لوله ها و حفره های متصل به پمپ انژکتور حذف شود.
به این ترتیب، محفظه خارجی پمپ انژکتور عهده دار سوخت رسانی بخش های درونی پمپ است.
تمام سیستم های آب بندی شده که گازوئیل را به پمپ انژکتور می رسانند باید عاری از هوا باشند.
در غیر اینصورت موتور متوقف شده و تا زمان خارج شدن هوا، شروع به کار نخواهد کرد.
یکی از اشکالات سیستم گرانشی بدون پمپ انتقال این است که سطح سوخت درون باک، تعیین کننده.
فشار موجود برای جریان از میان فیلتر مکش است.
در صورت پایین بودن سطح سوخت در باک و کثیف بودن فیلتر، فشار پایین می تواند باعث کار غیر عادی موتور شده. و نهایتا به توقف آن بیانجامد و در این صورت، پس از پر کردن باک، برای شروع به کار دوباره موتور باید هواگیری انجام شود.

اشکال دیگر، نیاز به بالا بردن 5 گالن گازوئیل به یک مکان مرتفع تر است.
هنگامی که پمپ انتقال سوخت برقی موجود نباشد، حتی پر کردن باک یک تراکتور کوچک که دارای سیستم سوخت رسانی گرانشی است.
در مقایسه با دو سیستم سوخت رسانی دیگر، زحمت بیشتری دارد.
سیستم سوخت رسانی گرانشی از باک شروع می شود.
و داخل باک یک لوله کوچک و معمولا یک فیلتر (در محل حرف a) وجود دارد.
این نقطه شایع ترین علت بد کار کردن و نهایتا توقف موتورهای دیزلی و سخت ترین جا برای هواگیری سیستم است.
درون باک لجن ایجاد می شود و به شکل لجن سیاه رنگ لیز خزه مانند پدید می آید.
این لجن مانع از حرکت سوخت به پمپ انتقال سوخت و بدین ترتیب ورودی پمپ انژکتور می شود.
هنگامی که این فیلتر و لوله مسدود می شوند، موتور خوب کار کرده و فقط سرعت آن کم شده و متوقف می شود .
مانند یویو که کشش فنر آن به پایان می رسد.
هنگامی که موتور دیزل شروع به نوسان کرده و سپس به طور عادی با دور موتور ثابت حرکت می کند.
و سپس دور موتور در حالت کار در جا پایین و بالا می رود (surging)، احتمالا علت آن محدودیت سوخت رسانی در نقطه a این شکل است.
سیستم سوخت رسانی دیزل مکشی در اصل از نظر کارکرد با سیستم گرانشی یکسان است.
تفاوت آنها این است که باک سوخت پایین تر از سایر اجزای سیستم سوخت رسانی است.
در این روش سوخت رسانی، پیچ شماره 1 فیلتر مکشی باز نیست.
هنگامی که سیستم استفاده کننده از روش سوخت رسانی مکشی نوسان کرده و نیاز به سوخت رسانی دارد.
معمولا نقطه a به طور جزیی وصل می شود.
این وضعیت باعث ایجاد مکش بیشتر در خط 1 و 2 می شود که به نوبه خود ممکن است اجازه ورود هوا را بدهد.
که بدین منظور از بست های لوله لاستیکی استفاده می شود.
روش کار تحت فشار، راحت ترین روش برای مکانیک است که با وصل جریان برق پمپ داخل باک و بازکردن دریچه های هواگیری اجازه می دهد .
تا هوا خارج شود تا زمانی که جریان سوخت تمیز در سوراخ های پیچ سوخت رسانی وجود داشته باشد .
این پیچ ها را به ترتیب پس از هواگیری آنها سفت می‌کند.

گرم کن! من بارها و بارها با این مسأله مواجه شده ام که یک موتور دیزل استارت نخورده و اپراتور آن گفته که آنها گفته بودند .
در هاوایی نیازی به گرم کن نیست.
گرم کن ها یک وظیفه دارند و آن گرم کردن و هنگام وجود گازوئیل بخار شده داغ، رساندن آن به نقطه دود است.

اکثر موتورهای دیزل موجود در مناطق گرمسیری به خوبی بدون نیاز به گرم کن استارت می خورند.

اما شرایط اینگونه است که گازوئیل منفجر نخواهد شد مگر اینکه به دمای خاصی برسد و به طور خودبخودی مشتعل شود.

اینها برخی نکاتی است که هنگام تلاش برای یافتن راه حل استارت نخوردن موتور دیزل و کارکرد نامنظم آن باید بررسی شود

  • سوخت علت شماره یک عملکرد نامناسب و استارت نخوردن اکثر موتورهای دیزلی است
  • داغ شدن بیش از حد باعث خاموش شدن اکثر موتورها می شود که در این صورت لازم است مایع خنک کننده در رادیاتور بررسی شود.

کاهش فشار روغن باعث خاموشی اکثر موتورها می شود.

کاهش ولتاژ باتری در شیر برقی قطع سوخت تزریق سوخت به ناحیه سر سیلندر را متوقف می کند که در این حالت ولتاژ را در شیر برقی قطع پمپ سوخت بررسی کنید.

  • مشکلات سوخت را ابتدا با بررسی لوله های انژکتور سوخت بررسی کرده و پیچ های هواگیری لوله انژکتور را در سر سیلندر شل کنید.

از استارت برای چرخاندن موتور استفاده کرده و اهرم ساسات را در تمام مدت کاملا باز نگه دارید.

با چرخش موتور، سوخت باید بدون حباب های هوا از این لوله ها خارج شود.

  • اگر هنگام چرخش موتور، سوخت بدون حباب از پیچ های هواگیری لوله انژکتور خارج نشود، در اینصورت یک گم به عقب برگشته و لوله ورودی پمپ انژکتور را شل کنید.

پمپ انتقال را به کار انداخته و ببینید که آیا سوخت از لوله ورودی پمپ انژکتور خارج می شود.

  • اگر سوخت وجود دارد و از پیچ های هواگیری انژکتور خارج می شود، در اینصورت آنها را یک به یک سفت کنید و در این حال، استارت بزنید.

اگر دود سفید از اگزوز خارج شد، مقدار زیادی گازوئیل هنگام چرخش موتور وجود دارد.

  • مدار گرم کن را از نظر ولتاژ DC برق ورودی بررسی کرده و هر گرم کن را با تنظیمات اهم مولتی متر خود امتحان کنید.
  • از یک سیم برای اتصال ولتاژ 12 ولت مستقیم باتری به یک گرم کن استفاده کنید.

معمولا اتصال بدنه تمام گرم کن ها به پوسته آن وصل شده و روی سر سیلندر پیچ می شود که به پایه زمین باتری متصل است.

آنچه دنبالش هستید، جرقه ای است که هنگام تماس انتهای این سیم به پایه گرم کن و نگهداشتن آن به مدت حداقل 5 ثانیه یا تا زمان داغ شدن این سیم و سپس تلاش برای استارت زدن موتور است.

اگر استارت خورد، لازم است مدار گرم کن بررسی و تعمیر شود.

  • اگر هنگامی که سعی می کنید موتور را استارت بزنید، دود سفیدی وجود دارد و موتور استارت نمی خورد، در این صورت مقدار کمی گازوئیل روی یک دستمال ریخته و آن را هنگام چرخش موتور برای استارت، نزدیک ورودی هوا بگیرید.

این کار باید باعث احتراق در چند سیلندر و استارت خوردن موتور شود.

گازوئیل در یک دمای خاص مشتعل می شود و به گمان من بر اساس یک حساب سرانگشتی قدیمی این دما حدود 4850 درجه فارنهایت است.
این بدین معناست که اگر یک صفحه داغ داشته باشید و چند قطره گازوئیل روی آن قرار دهید به محض رسیدن دما به حدود 500 درجه فارنهایت، این سوخت با چکاندن آن روی این صفحه داغ بدون هیچ کبریت یا شعله ای شروع به اشتعال می کند.

این پدیده احتراق خودبخودی سوخت نامیده می شود.
بنابراین موتور دیزل شمع جرقه زن ندارد، زیرا آتش گرفتن گازوئیل در مقایسه با بنزین مشکل تر است.
موتور دیزل از تراکم هوا و سوخت برای اشتعال خودبخودی و سوختن آن استفاده می کند.
هر پوند تراکم بر حسب psi دمای هوا را 2 درجه فارنهایت بالا می برد و بنابراین، پیستون دیزل مخلوط سوخت و هوا را متراکم می کند تا زمانی که به طور خودبخود مشتعل شود.

پمپ انژکتور در سیستم موتور دیزل

بنابراین، فشار تراکم درون سیلندر مخلوط گازوئیل و هوا را تا دمای اشتعال گرم می کند. هنگامی که دمای هوا پایین تر از 60 درجه فارنهایت معمول و رطوبت بالا باشد، هوا سوخت را خنک کرده و موتور را خفه می کند در صورتی که بدون استارت خوردن بلافاصله، به چرخش درآید. هر موقع پیستون به بالای کورس می رسد، انژکتور مقداری گازوئیل درون سیلندر می پاشد و در صورتی که استارت خوردن موتور مدتی طول بکشد، سوخت اضافی پاشیده شده باعث خنک تر شدن مخلوط هوا و سوخت درون سیلندر شده و این باعث خفگی موتور دیزل با سوخت بیش از حد می شود.

گرم کن با گرم کردن هوا و افزایش دمای آن، به اشتعال گازوئیل درون سیلندر موتور کمک می کند. آن را به این شکل ساده تصور کنید؛ یک آبگرمکن دارید که هنگامی که برای دوش گرفتن نیاز به آب گرم دارید، آن را روشن می کنید. مشعل شما طوری تنظیم شده که آب را دقیقا برای یک مدت زمان معین گرم کند. جریان گاز را برای گرم کردن آب طوری تنظیم می کنید که دمای آن در حالت عادی حدود 60 درجه برای یک دوش 60 ثانیه ای باشد و جریان آن به همان میزان حفظ شود تا آب گرم کافی برای دوش گرفتن داشته باشید.

اکنون هوا گرم است و آفتاب آب ورودی به آبگرمکن را تا 80 درجه فارنهایت گرم کرده است. هنگامی که آب دوش را باز کنید، به علت دمای اضافی منبع آب ورودی، به سرعت گرم تر می شود. حالا آن واقعا سرد می شود و دمای آب ورودی به 40 درجه افت می کند و آب برای دوش گرفتن هرگز به قدر کافی گرم نمی شود.

گرم کن ها به همین ترتیب با گرم کردن دمای هوای ورودی، به استارت خوردن سریع تر موتور کمک می کنند.

علت اهمیت زیاد این موضوع این است که فرسایش زیاد رینگ موتور باعث فشار تراکم پایین تر می شود. زیرا گازوئیل اضافی به جای عمل به عنوان مخلوط سوخت، به عنوان حلال پاک کننده عمل کرده و روغن سیلندر را از بین می برد.

چون موتور دیزل جهت ایجاد گرما برای اشتعال مخلوط گازوئیل و هوا درون سیلندر، متکی بر فشار تراکم است. هر پوند تراکم کمتر باعث احتراق سوخت کمتر درون محفظه تراکم می شود.

این به نوبه خود باعث فرسایش سریع تر اجزای داخلی و همچنین بازده کم به علت اصطکاک می شود. اگر موتوری دارید که دارای گرم کن است، همیشه مطمئن شوید که از آنها استفاده می کنید.

در صورت نیاز به دریافت اطلاعات در خصوص قیمت تعمیرات پمپ انژکتور ، خرید پمپ انژکتور دیزل ژنراتور و یا تامین قطعات پمپ انژکتور دیزل ژنراتور با تماس حاصل نمایید.

پمپ انژکتور چیست -پمپ انژکتور – قطعات پمپ انژکتور دیزل برقی- پمپ انژکتور دیزل ژنراتور ی-. پمپ انژکتور – پمپ انژکتور دیزل – قیمت تعمیر پمپ انژکتور – پمپ انژکتور دیزل ژنراتور – پمپ انژکتور دیزل ردیفی – پمپ انژکتور دیزل برقی

اگر علاقه‌مند به آشنایی با سایر قطعات در دیزل ژنراتور هستید توصیه میکنیم این مطلب را هم بخوانید: کتاب دیزل ژنراتور