[av_one_full first min_height=” vertical_alignment=” space=” custom_margin=” margin=’0px’ padding=’0px’ border=” border_color=” radius=’0px’ background_color=” src=” background_position=’top left’ background_repeat=’no-repeat’]
[av_textblock size=” font_color=” color=”]
 (Common rail) موتور های دیزل ژنراتور
این روش، گونه مدرنی از سیستم پاشش سوخت برای موتورهای بنزینی و موتورهای دیزل ژنراتور  است. در موتورهای دیزل ژنراتور، این روش باعث ایجاد فشار زیاد پاشش و تغذیه مستقل سوپاپ‌ها می‌شود. در نسل‌های جدید این سیستم از انژکتورهای پیزوالکتریک برای دستیابی به دقت بالاتر استفاده می‌شود. این سیستم در فناوری پاشش مستقیم سوخت در موتورهای بنزینی نیز به کار برده می‌شود.
Untitled
بوش سیستم ریل مشترک را برای اولین بار در سال ۱۹۹۷ در خودروهای سواری به بازار عرضه کرد.
محصول سیستم ریل مشترک برای خودروهای تجاری از سال ۱۹۹۹ شروع شد. سیستم نامش را از ذخیره کننده است.
(اکومولاتور) فشار مشترک ریل که سوخت همه سیلندرها را تامین می کند ، گرفته است.
در مقایسه با دیگر سیستم های انژکتوری ، فشار تولیدی و پاشش در تکنولوژی ریل مشترک از هم جدا هستند.
یک پمپ فشار بالای مستقل سوخت را به طور پیوسته در ریل تغذیه می کند.
در سیستم ریل مشترک به طور دائم و پایدار یک فشار هماهنگ است.
با وضعیت های مدیریت موتور ، در اختیار ان قرار می گیرد.
حتی در سرعت های پایین موتور این فشار وجود دارد.
در حالیکه در سیستم های پاشش مستقیم دیزل ژنراتور دیگر برای هر مرحله از پاشش است.
مجبورند فشار سوخت بالایی را دوباره تولید کنند.
Untitled
در تکنولوژی ریل مشترک ، در مقایسه با سیستم های مرسوم تفاوت هایی وجود دارد .
پاشش های متعدد را در سیکل های انجام کار مهیا می کنند.
در این مرحله پاشش اولیه برای ارام کارد کردن موتوراست.
پاشش اصلی برای ایجاد قدرت ایده ال، پاشش ثانویه برای کاهش الایندگی صورت می گیرد.
سوخت توسط لوله های فشاری کوتاهی به انژکتورها می رسد .
سپس از سوراخ های پاشش به محفظه ی احتراق پاشیده می شود.
فشار پاشش بالاتر ، بخار شدن بهتر سوخت توسط سیستم پاشش و همزمان بازده احتراق بیشتر را سبب می شود.
در سال ۲۰۰۵ بوش سومین ریل مشترک تولیدی را با فشار پاشش ۱۸۰۰ بار برای وسایل نقلیه تجاری سبک، معرفی کرد.
یک نسخه از این سیستم برای خودروهای نیمه سنگین در سال ۲۰۰۷ به بازار عرضه شد.
اولین تولید بوش برای وسایل نقلیه تجاری  به سال ۱۹۹۹ باز می گردد که فشار پاشش   ۱۴۰۰ بار  را دارا بود.
دومین محصول با فشار ۱۶۰۰ بار در سال ۲۰۰۱ به بازار عرضه شد.
در برابر قوانین سخت گیرانه الایندگی گاز های خروجی ، بوش پیشرفت های بیشتری را در سیستم های پاشش ادامه می دهد.
بر پایه انژکتور ۱۸۰۰ بار ، شرکت سیستم ها را برای فشار ۲۰۰۰ و ۲۲۰۰ بار گسترش خواهد داد.
چهارمین تولید سیستم ریل مشترک برای خودروهای سنگین، با یک انژکتور جدید پیشترفته همراه با مبدل فشار است.
فشار سوخت وقتی به انژکتور می رسد به بالاترین مقدار خود یعنی ۲۱۰۰ بار خواهد رسید.
مبدل فشار می تواند مستقل از پاشش انژکتورها کارکند. طراحی مستقل و آزاد مرحله فشار می تواند سبب کاهش چشمگیر محصولات الایندگی شود.
اجزای سیستم ریل مشترک دیزل (بوش)پمپ اولیه سوخت را برای مخزن فشار بالا تامین می کند.
ریل سوخت جایی که سوخت با فشار مطلوب برای حالت های مدیریت انی موتور برای جبران تاخیر پاشش، ذخیره می شود.
هر سیلندر موتور با یک انژکتورمجهز شده است. که دارای یک سوپاپ سولنوئیدی است. این سوپاپ سولنوئیدی(یا شیر برقی) نقطه شروع و جرم مرحله پاشش را مشخص می کند.

تقاظای راننده با پدال گاز مشخص می گردد.ecu درخواست راننده و موقعیت فعلی خودرو بر اساس محاسبه فشار سوخت مورد نیاز است.
مقدار زمانی پاشش(جرم سوخت را معین می کند) و لحظه پاشش را ثبت و طبق پارامترهای نقشه برنامه مشخص می شود

[/av_textblock]
[/av_one_full]